در شاهنامه، ديوان تنها موجودات افسانه‌ای با پيكر هراس‌انگيز نيستند؛ گاه درون ما خانه دارند. از اکوان ديو و ديوسپيد تا آز، خشم، رشک و ننگ - همان ده ديو آدم‌خواری که انوشيروان از بوزرجمهر پرسيد . فردوسی با اين نگاه ژرف، ديو را چهره زشت اخلاقی می‌داند که انسان بايد با خرد بر آن پيروز شود . اين ماگ، روایت‌گر همان نبردی است که هر پهلوانی درون خود تجربه می‌کند.