در هنر ساسانی، شکار سلطنتی هرگز صرفاً نمایش مهارت در تیراندازی نبود؛ تجسمی از «فرّه ایزدی» و قدرت شاه برای نظم بخشیدن به جهان بود . سوارکار در حال شکار شیر یا گراز، نماد پیکار با نیروهای اهریمنی و هرج‌ومرج در آیین زرتشتی است . این صحنه‌های پرشکوه بر ظروف سیمین، هدایایی دیپلماتیک برای نمایش عظمت ایران‌شهر به دربارهای همسایه بودند . این ماگ روایت‌گر همان شکوه جاودان است.